Hayat

           Bir yaprak daha düşerken süzülerek yere , bu ağaç dayanmaktaydı kalan yapraklarıyla yerinde .. Ya dayanacaktı bu rüzgarlı ve karlı günlere ya da alıp basını gidicekti belkide bir selle birlikte .. Ama bilecekti gitse bile orada yine vardı karda ,rüzgarda ,selde ...

          Eğer seçtiyse kalmayı göze almıştı işte o zaman tüm yalanları , dolanları ,seli de rüzgarı da. Eğer kalıcaksa bu köklü çınar olduğu gibi değişmeden olduğu yerde , o zaman yer acacaktı meşeye de baska bir çiçeğe de .. Ya kabul edecekti doğayı ya da alıp başını gidecekti köklerini bırakmak pahasına

        Öylesine rüzgar ve yağmura rağmen yapacak bişey yoktu havada süzülen kopmuş yaprakları izlemekten başka. Şimdi yapılabilinecek tek şey kalanlarla yaşamak ve onlara daha iyi olmlaktı. Çünkü hep gidiyordu o yapraklar , çünkü asıl önemli olan sonuna kadar kalan yapraklardı  ve hatta asıl önemli olan düştüğü halde aklı yukarda kalanlardı.

         Önemliydi hayat hiç riskleri göze almaya değemiyecek kadar belkide güneş bu kadar güzeldi belki rüzgar yara vermiyordu da sadece bir şeyler fısıldıyordu görmem için bana. Oda bazen kızıyordu bana ve sert esiyordu ,fısıldamaktan vazgeçiyordu adeta , bazen öyle bencil oluyorumdum ki onu bile kızdırıyordum belkide. Ben severdim yağmurda ıslanmayı , çünkü o zaman belki ıslanmaktan kaçan iki kuş konardı dallarıma ve ben kalan yapraklarımla onları korurdum çünkü ben severdim nede olsa ıslanmayı ve dökücek oldugunu bildigim halde yapraklarımı. İsterdim işte yağsın yagmur usulca diye fakat bazen oda kızardı bana ve sağnak yağardı üzerime , kızardı çünkü ben bencillik yapardım yağmurda ıslanmak icin , açardım kollarımı tümüyle susuz bırakma pahasına bir kaç çiçeği . Sağnak yağardı o zamanda yağmur çünkü ben bencildim.

. Evet ben o ağaçtım şimdi sizlerin üzerlerine isimlerinizi kazıdığınız ,üzerinde oyunlar oynadıgınız , salıncak yapıp sallandıgınız , ısınmak icin sobaya attığınız ve ben o ağaçtım ,o ağaçtım ki yaprakları döküldüğünde yıkılan sessiz ve kendi başına bir köşeye.


_SiN_